Αποχαιρετιστήρια επιστολή

Καλό παράδεισο Κωνσταντίνε…

Βαθιά θλίψη σήμερα κι από εδώ και πέρα…

Κλαίνε για σένα σήμερα όλοι οι καθηγητές σου, για το χαμόγελο που μας χάριζες απλόχερα πάντα, για την αγνή ψυχή με την οποία κάθε φορά μας προσέγγιζες και στεκόσουν δίπλα στους φίλους σου και σε εμάς.

Κλαίνε για σένα σήμερα όλοι αυτοί που πορεύτηκες μαζί τους.

Είναι δύσκολο ακόμη και να σκεφτεί κανείς ότι θα πει το «τελευταίο αντίο» σε ένα παιδί. Αλλά, δυστυχώς, σήμερα αποχαιρετούμε τον Κωνσταντίνο μας και αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε ιδιαίτερη θλίψη.

Αλλά τόσο πρόωρα όμως.  ΓΙΑΤΙ; 

Πάλεψες πολύ , αλλά έχασες την άνιση μάχη, έφυγες πολεμώντας τις επιπτώσεις του covid-19  ύστερα από 10 μέρες νοσηλείας στη ΜΕΘ.

Ο Κωνσταντίνος ήταν μαζί μας – στο σχολείο – για μεγάλο χρονικό διάστημα και η απώλειά του μας στενοχωρεί. Η εικόνα που κρατάμε είναι εκείνη ενός ήρεμου αγοριού, με ένα χαμόγελο που φώτιζε το πρόσωπό του…

Όλοι έχουμε ιδιαίτερες αναμνήσεις από εκείνον και θα κρατήσουμε στην καρδιά μας αυτές τις αναμνήσεις και θα τον θυμόμαστε όπως θα του άρεσε να τον θυμόμαστε.

Το μόνο που μπορούμε να πιστέψουμε είναι ότι προσγειώθηκες στην γη για να ανθίσεις στον παράδεισο. Πάρε την πτήση, αγόρι μου. Πέτα ψηλά. Άνοιξε τα φτερά σου για τους Ουρανούς. Τώρα έχεις τα φτερά που πάντα ζητούσες. Πήγαινε σε εκείνη την ειρηνική κοιλάδα την οποία όλοι μια μέρα θα θέλαμε να γνωρίσουμε. Μέχρι τότε, η αύρα σου θα παραμένει στις καρδιές μας για πάντα.

Τώρα που η καλή σου ψυχή περνά από τον κόσμο αυτόν σε έναν άλλο, εκείνον τον μακρινό, ίσως η πορεία να είναι μοναχική. Να ξέρεις όμως ότι στην πορεία αυτή θα νιώθεις τη ζεστασιά που βγαίνει μέσα από τις καρδιές όλων που βρισκόμαστε εδώ, στο σχολείο σου και η ζεστασιά αυτή θα σε συντροφεύει πάντα.

Φεύγει από κοντά μας ένας πολύ αγαπητός μαθητής μας.

Μόνο που βιάστηκες να φύγεις Κωνσταντίνε, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά την πάντοτε επίκαιρη ρήση του Μένανδρου «ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν ἀποθνήσκει νέος» όποιον οι θεοί αγαπούν πεθαίνει νέος.

Είναι από τις φορές που ψηλώνει ο νους του ανθρώπου και διαπράττει ύβρη, θέτοντας το αδυσώπητο ερώτημα… ΓΙΑΤΙ;

Οι αγαθές ψυχές δεν φυλακίζονται σε αυτό τον κόσμο, οι αγαθές ψυχές μένουν για πάντα ελεύθερες.

Από τους Ουρανούς που θα βρίσκεται, θα χαρεί να δει όλους όσους αγαπούσε και τον αγαπούσαν – και θα τον αγαπούν για πάντα – να συνεχίσουν τους αγώνες τους για μια καλύτερη ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ και να κάνουν τις δικές τους προσδοκίες πραγματικότητα. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, για το καλύτερο σε ανάμνησή του…

Η Διευθύντρια του 2ου Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Πειραιά «Άνοιξη» κ. Δήμητρα Σκλαβενίτη, ο Σύλλογος Διδασκόντων, το Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό και το Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό εκφράζουν τα ειλικρινή συλλυπητήριά τους στην οικογένεια.

Στεκόμαστε στο πλευρό τους, όπως κάναμε και καθ’ όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του, τους στηρίζουμε και είμαστε στη διάθεσή τους με κάθε δυνατό τρόπο.

Κλείνοντας με τα λόγια της μητέρας του «ήταν ένας άγγελος και πάει να συναντήσει και άλλους αγγέλους εκεί που πάει», συντετριμμένοι, αποχαιρετούμε τον Ντίνο μας…

Καλό σου ταξίδι Κωνσταντίνε…

                                                                                                                   Η

         Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ                                           ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ

του 2ου Ε.Ε.Ε.ΕΚ. ΠΕΙΡΑΙΑ «ΑΝΟΙΞΗ»               ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ